Voordracht afscheid Peter door Elly Langen van den Berg (zus van Peter)
Vrijdag 30 december,
afscheid Peter
Mijn broer(tje) Peter is niet meer onder ons.
Hij mocht maar 67 jaar worden.
Maar het leven loslaten was heel moeilijk voor hem. Peter hield ervan om de regie in eigen hand te houden, zo ook de regie van de laatste jaren van zijn leven. Want die waren niet gemakkelijk. De diagnose MSA, ongeveer twee en een half jaar geleden kwam hard aan. Wetende dat hier geen medicijnen voor zijn en een volledige achteruitgang van al je functies in het vooruitzicht.
Door de onvermoeibare en liefdevolle zorg van Omaira, en later met de thuiszorg en de palliatieve hulp heeft Peter het nog lang volgehouden.
Mogelijk dacht hij na de finale van wereldkampioenschappen voetbal, die hij nog heeft kunnen volgen, nu kan ik de dood niet meer tegenhouden. Op vier dagen later overleed hij op 22 december.
Want Peter hield van kijken naar sport op de televisie. Schaatsen, voetbal en Formule 1 waren zijn favorieten. Actief sporten, daar was hij niet zo van, hoewel hij in zijn kinderjaren korfbal heeft gespeeld.
Peter was de jongste in ons gezin van drie kinderen en als ik erop terugkijk een makkelijk kind voor onze ouders. Een rustig jongetje, heel gelijkmatig van stemming en zichzelf uitstekend kunnen vermaken. Lego bouwen, tekenen, maar vooral bezig zijn met zijn meccano-dozen. Belangstelling voor techniek zat er al vroeg in.
Na de ULO b, HTS en nog even aan de Technische Universiteit in Delft te hebben geroken stapte hij het bedrijfsleven in. Algauw bleek een baan in loondienst niet voor hem weggelegd. Hij ging verder als zzp-er en kreeg opdrachten over de hele wereld. En zo kwam hij te werk in Saoedi-Arabië, Indonesië, India, China, Tsjechië, Engeland. Want werken was zijn passie, gedreven tot het eigenlijk niet meer kon. Was er dan alleen maar werk? Wel veel, maar ontspannen deed hij op Aruba samen met Omaira. Maar ook aan bbq en koken besteedde hij veel aandacht. We kijken dan ook terug op heerlijke maaltijden met elkaar.
In 1992 trouwde Peter met Omaira, wat een groots huwlijkfeest is geweest. Alles tot in de puntjes georganiseerd. Want zoals ik eerder al zei, hij hield graag de regie en was een echte Pietje Precies. Na zijn huwelijk verhuisde hij naar Amersfoort.
Hulpvaardig was hij zeker ook, altijd bereid tot meedenken, uitwerken van ideeën, geven van input, helpen waar nodig was.
Peter was ook OOM. Een oom met hoofdletters. En wel een echte oom voor zijn nicht en neven. Peter als oppas oom, Peter waar je kon logeren, Peter als adviseur, Peter was alom aanwezig, op verjaardagen , familiefeesten en menig keer werd er gevraagd: Komt Peter ook?
Peter, je leven was korter dan je gehoopt had, maar de tijd, dat je er was, los van alle problemen, die je met je gezondheid hebt gehad, heb je genoten van het leven en wij van jou!